سالهای زیادی سازه میساختم.
به عنوان مدیر پروژه در صنعت ساخت و ساز، دو دهه را صرف کمک به تبدیل نقشهها به ساختمانها کردم. با این حال، با گذشت زمان، به طور فزایندهای به نوع متفاوتی از ساختار علاقهمند شدم: داستانها، روابط، فقدانها، امیدها و سوالاتی که زندگی انسانها را شکل میدهند.
این کنجکاوی در نهایت مرا به سمت مشاوره و رواندرمانی سوق داد.
امروز، من دارای مدرک کارشناسی ارشد در مشاوره و رواندرمانی هستم و از دیدگاه وجودی و انسانگرایانه کار میکنم. علایق من شامل غم، معنا، هویت، گذارهای زندگی، مهاجرت، تعلق و روشهایی است که مردم در عدم قطعیت و تغییر از خود نشان میدهند.
در خارج از درمان، من همچنان یک مسافر و جستجوگر هستم. من به فرهنگها، غذا، مکالمات، مناظر و تجربیات زیسته که ما را در مکانها و پیشینههای مختلف به هم متصل میکند، جذب میشوم.
علاقه من به غذا در نهایت مرا به مطالعه آشپزی تجاری و هنرهای آشپزی سوق داد. برای من، غذا چیزی بیش از چیزی است که میخوریم. غذا حامل خاطرات، هویت، فرهنگ و داستانها است. مانند سفر و رواندرمانی، راه دیگری برای درک مردم و راههای مختلف انسان بودن ارائه میدهد.
یاس، کوئستر، خانهای برای این کاوشهاست.
اینجا جایی است که رواندرمانی با فلسفه، غم با معنا، سفر با فرهنگ و داستانهای شخصی با پرسشهای گستردهتر در مورد زندگی، آزادی، ارتباط و مرگ و میر روبرو میشوند.
من ادعا نمیکنم که پاسخهایی برای بزرگترین پرسشهای زندگی دارم. من صرفاً متعهد به کاوش آنها با صداقت، کنجکاوی و دقت هستم.
شفا همیشه از یافتن پاسخها حاصل نمیشود. گاهی اوقات با ایجاد فضایی برای سوالات آغاز میشود.
